FARO: de ramp na de ramp 2

“You can check-out any time you like,
   but you can never leave!”
Eagles, The Hotel California

 

De Hydra van Lerna was een slang met negen koppen die in een moeras bij Argos leefde. Zodra Hercules er een kop van afhakte, groeiden er twee nieuwe aan. Op eenzelfde manier ervaar ik de nasleep van de crash.

Pagina aangepast,  22 mei 2024


De gestage drup holt de steen

Dit spreekwoord betekent normaal gesproken iets als ‘de aanhouder wint’. Ik ervaar het na de crash omgekeerd: de voortdurende onzekerheden, verlies van mogelijkheden en teleurstellingen verschralen mijn totale leven steeds verder.
Het wordt voor mij steeds lastiger mijn, individuele, klachten te onderkennen en goed te verwoorden.
In gesprekken (ook medische) begrijp ik pas vaak met vertraging (soms zelfs weken) wat er werkelijk inhoudelijk gezegd is. Ik heb de neiging in eerste instantie ‘mee te gaan’ in stellige meningen en deze pas later (in mezelf) te bevragen. Het wordt lastiger de juiste woorden te vinden.

Ik heb baat bij mijn aangeboren positieve basis-levenshouding, goede trainingen en behandelingen (juist ook in de zgn. ‘aanvullende’ zorg) en o.a. een goede brein-medicatie (‘bloedverdunners’).
Maar, na meer dan grotendeels eenzame 30 jaar try-and-error, doorlopend verlies, onzekerheid, Eigen Verantwoordelijkheid en Zelfredzaamheid raken mijn veerkracht en wilskracht uitgeput.
Het wordt steeds lastiger om wéér een keer op te staan, vertrouwen te geven aan nieuwe ‘behandelaars’, me kwetsbaar op te blijven stellen, hoop te blijven houden en daardoor deel te blijven nemen aan de samenleving.

Het gatenkaasmodel (ook Zwitsersekaasmodel genoemd) is een model dat tracht te verklaren hoe in een organisatie ongelukken kunnen ontstaan: wanneer in alle plakken kaas één gat op dezelfde plaats ligt, ontstaat een verbonden keten van gebeurtenissen en volgt het ongeluk. Als er slechts één plakje kaas anders ligt, wordt het ongeluk al voorkomen. Het hoeft niet de laatste plak kaas te zijn die de totale keten verbindt. Het kan ook een andere kaasplak zijn. Het gatenkaasmodel is voor mij ook een weergave van hoe veerkracht en wilskracht stapsgewijs opraken.

 

Ná publicatie van mijn boek FARO: de ramp na de ramp (2002) krijg ik regelmatig de vraag: hoe is het nu?
Kort antwoord: ook 30 jaar ná de crash is er voor mij nog steeds een Ramp ná de Ramp.
Over crash, oorzaken, verantwoording, verantwoordelijkheden en gevolgen zijn nog steeds veel vragen. Er zijn nog steeds te veel factoren en actoren.
Verergerende (en deels nog niet verklaarde) hoofd- en brein-klachten geven mij grote, zelfs toenemende, beperkingen.
Mijn vertrouwen in het Medisch Systeem is klein geworden. Steeds meer speelt (versnelde?) leeftijds-achteruitgang mee. Inzicht te  krijgen in het totaal van mijn klachten/beperkingen is nagenoeg onmogelijk geworden.
Maar, met de moed der wanhoop, blijf ik zoeken naar in ieder geval enige verklaring/verbetering. In najaar 2023 lijkt dat weer gedeeltelijk te lukken.

Mede dankzij de uitspraak van de Haagse Rechtbank in 2020, krijg ik meer afstand tot de crash en meer inzicht in de, nog steeds voortdurende, nasleep én de bredere context van zowel de oorzaken van crash als de na-fase,
Ik ben steeds meer onder de indruk van de grote veerkracht van de mens en hoe slecht daar rekening mee wordt gehouden: door afglijdgewenning  worden de werkelijke klachten en beperkingen zelfs door mijzelf onderschat en blijven daarmee vaak te weinig opgemerkt en onderbehandeld omdat deze klachten lange tijd door zelfredzaamheid en veerkracht opgevangen worden.

Dit blijft een experimentele en persoonlijke publicatie in wording; geen kant-en-klare en reeds gepubliceerde tekst.
Ook voor mij (Cor ten Hove, de schrijver) wordt de uiteindelijke vorm en inhoud een verrassing.
Vragen, opmerkingen en suggesties naar aanleiding van deze tekst zijn welkom: cortenhove (at) outlook.com.


Het leven kan alleen maar achterwaarts worden begrepen, terwijl we het voorwaarts moeten leven.
Søren Kierkegaard

 

Kort beeldverhaal van vlucht en crash vanuit mijn perspectief

Aanvullend schrijven over wat ik in FARO: de ramp na de ramp heb geschreven over:
De Verloren Jaren
terugkerende TIA
KDC-10 fascinatie
over oorzaken en verantwoordelijkheden
van de crash. Shit happens
ontbrekende integrale nazorg

Andere onderwerpen:
22 december 1992 de dag dat de nasleep al verloren ging
Mijn stand van zaken o.a. samenloop breinletsel
Somato Psychische somberheid bij mij steeds duidelijker vanaf 1995
Mijn hoofd- en brein brekers tekort aan, samenwerkende, kennis
Persoonlijke ongevalsanalyse met mogelijke gevolgen-bepaling
Hoog Energetisch Trauma
‘Het zitten tussen de oren’: werkelijk, o.a. de hersenstam (03-2024)
Overlap traumatisch hersenletsel en psychotrauma
Diepe doorbloeding van brein
Gevolgen langdurige stress
Visuele overbelasting en gevolgen
Fietsen Voorbeeld van mijn doorlopend inleveren
Het Medisch Systeem en ik Moeite met complexe problemen
Artsen en letselschade Een lastige combinatie
Denken ik en artsen mijzelf zieker? Minder consult, meer dialoog
Overeenkomsten met Post-Covid Nieuwe inzichten komen traag
Geen professionele nazorg  Onvoldoende geleerd van eerdere vliegrampen én, ondanks verzoek, een blijvend afwezige overheid
‘Wil je er over praten?’ Passagiers Gestoorde Waarnemers?
Lotgenotencontact Waardevol, meer dan de Anthony Ruys Stichting
Teleurgesteld in de ANWB Goedkoop blijkt duurkoop
Vooral teleurgesteld in De Media Geen lering uit ElAl-crash in Bijlmer
Secundaire victimisatie. Leren van Moral Injury (gestart 01-2024)
Secundaire victimisatie en de ramp na de ramp (gestart 05-2024)
Omgaan met De (kwetsbare) Ander (gestart 05-2024)
Secundaire victimisatie
en FARO (gestart 01-2024)
Veerkracht Veel getroffenen zijn kwets-baar
Geleerde lessen Eerlijk duurt het langst?!?
Samenvatting FARO: Hoog Energetisch Drama
Aandachtspunten ‘Houd hoop in leven’ (Jesse Jackson)

 

Meer dan 30 jaar ná de crash is voor mij de ondersteuning vanuit de zorg nog steeds onvoldoende. Nog steeds ben ik grotendeels in m’n eentje bezig met losse puzzelstukjes om inzicht en greep te krijgen op vaak nog onverklaarde gevolgen van de crash. Tijd en energie die ik anders aan mijn herstel of andere nuttige zaken zou kunnen besteden. Illustratie uit www.puzzel1000stukjes.nl

 

Wordt verder aangepast !?!.

De gevolgen zijn groter dan de crash zelf