FARO-RndR-2: Fietsen als voorbeeld achteruitgang

“Een dag niet gefietst, een dag niet geleefd”

Pagina in wording.
Hier beschrijf ik hoe fietsen voor mij een voorbeeld is van mijn doorgaande achteruitgang en tekortschietende zorg na de crash.
Vergelijkbare verhalen zou ik kunnen schrijven over (begrijpend) lezen, muziek luisteren en foto’s maken.

Meest recente aanpassing: 21 juni 2022

Pagina onder andere over:

– het gratuite advies ‘ga iets leuks doen’ en vervolgens door zorg-/hulp-verleners niet meedenken waarom fietsen niet meer leuk voor mij is en wat dit zegt over mijn problemen, ook op andere vlakken
– de fixatie van zorgverleners en juristen op betaald werk
– de dooddoener ‘luxerend’ (vergelijkbare termen ‘Ziektewinst’ of ‘Good Old Days Bias’) wanneer het gaat over niet meer kunnen werken
– mijn verminderd en veranderd fietsen loopt gelijk op mét en is een verbeelding mijn algehele achteruitgang sinds de crash
Het is een direct gevolg van mijn brein-/informatieverwerkings-beperkingen waardoor mijn leven kleiner wordt in tijd en ruimte.
– mijn verminderende mentale en fysieke ‘mogelijkheden’ zijn niet een oorzaak maar een gevolg van mijn problemen.
– onderwerpen: dagelijks fietsen, sociaal fietsen en toerfietsen; verminderd levensplezier

 

 

Fietspad is voor mij onbegaanbaar vanwege de zonflikkeringen door de bomen en de schaduwen op het fietspad.

 

Medaille voor Fiets Elfstedentocht 1988

Omdat de gevolgen zo ingrijpend, vaak onzichtbaar en mogelijk nog onbekend zijn…