Home

Omdat de gevolgen zo ingrijpend zijn….


AANBEVELING

Ramp
Op 21 december 1992 verongelukt tijdens de landing op het vliegveld van Faro (Algarve, Portugal) Martinair vlucht MP495. De DC-10, de PH-MBN Anthony Ruys, is eigendom van de Nederlandse Koninklijke Luchtmacht en staat op de nominatie omgebouwd te worden tot KDC-10.
Door de vliegtuigcrash komen 56 inzittenden om het leven. Meer dan 200 inzittenden raken fysiek gewond.

Bijna 25 jaar later eindigt hier nog steeds de overeenstemming over de crash zelf, oorzaken en gevolgen. Onzekerheid, speculaties en frustraties blijven voortduren.

Oorzaak (gebrekkig, Nederlands, onderzoek tot 2011)
Al de dag na de crash  noemt Martin Schröder (directeur en oprichter van Martinair) een onverwachte windshear als oorzaak van de crash. Een onverwachte windshear als oorzaak van de crash betekent ook een beperking van verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid van Martinair.
Mede door gebrek aan onafhankelijk Nederlands crash-onderzoek wordt de onverwachte windshear beeldbepalend in Nederland.

Snel na de crash hebben passagiers en nabestaanden publiekelijk veel vragen en andere theorieen over de crash en mogelijke oorzaken. Deze vragen en theorieen worden in Nederland nooit serieus onderzocht.

In februari 2011, meer dan 18 jaar na de vliegtuigramp, wordt het ‘Onderzoek Horlings’ gepubliceerd. Dit onderzoek versterkt de conclusies van het officiële (= Portugese) onderzoek dat de crash vooral te wijten is aan het doen en laten van de piloten.

Ondanks, of misschien juist vanwege, de rechtszaken die eind 2012 gestart zijn, blijven publiekelijke inhoudelijk onderbouwde reacties op en/of weerleggingen van het Onderzoek Horlings uit.

De onzekerheid blijft.

Gevolgen (onvoldoende aandacht voor)
Mede dankzij o.a. de Bijlmer-ramp is er, hoe minimaal georganiseerd ook, ná de crash aandacht voor rouw en psycho-trauma, zoals Post Traumatisch Stress Stoornis (PTSS).
Voor de totale en lange termijn gevolgen, ook in het dagelijks leven bestond en bestaat echter nauwelijks aandacht.
Omdat de getroffenen verspreid wonen over Nederland (en zelfs ook in andere landen), is er onvoldoende herkenning en erkenning van alle letsel en gevolgen.

De aard van de fysieke crash gebeurtenissen (= Hoog Energetisch Trauma) wordt te weinig gebruikt als basis voor diagnostiek. Een individuele crash-analyse per passagier (per stoel) wordt niet gemaakt.

Voor Mild Traumatisch Hersenletsel, als gevolg van gesloten schedelletsel, is mijns inziens nog onvoldoende aandacht.

De wederzijdse invloed en deels overlappende en elkaar versterkende symptomen van Mild Traumatisch Hersenletsel en PTSS bemoeilijken het stellen van juiste diagnoses en het toepassen van juiste behandelingen.

Er lijken positieve ontwikkelingen  op diagnostisch gebied te zijn. Oplettendheid van artsen en andere behandelaars is nodig.

AANBEVELING
Er is meer aandacht nodig voor mogelijk licht traumatisch hersenletsel en de gevolgen daar van, zoals verstoorde prikkelverwerking en mentale moeheid, na een fysiek belastend ongeval als de crash in Faro.

Naar boven

Ontwikkelingen rondom de crash en de nasleep: zie pagina actueel

Wrak van de gecrashte Anthony Ruys vanaf cockpit gezien.
Let ook op de beschadigingen aan de rechterkant van het toestel en het gras (?) aan de rechterkant van de cockpit. Wat kan hier de oorzaak van zijn?

 

 

 

Omdat de gevolgen zo ingrijpend zijn…