Home

Omdat de gevolgen vaak nog steeds zo ingrijpend en onzichtbaar zijn….

AANBEVELING

Ontwikkelingen rondom de crash en de nasleep: zie ook pagina’s ‘actueel’
Crash
21 December 1992:  tijdens de landing crasht op het vliegveld van Faro (Algarve, Portugal) Martinair vlucht MP495.
De DC-10, de PH-MBN Anthony Ruys, is eigendom van de Nederlandse Koninklijke Luchtmacht en staat op de nominatie omgebouwd te worden tot KDC-10.
Door de vliegtuigcrash komen 56 inzittenden om het leven. Meer dan 200 inzittenden raken fysiek gewond.

Nu, meer dan 27 jaar ná de crash, eindigt hier nog steeds grotendeels de overeenstemming.
Over de crash (zelfs over het al dan niet correct aanvliegen van de landingsbaan), de oorzaken, gevolgen en de te leren lessen (ICAO Annex 13 !) van de crash lijken, ook na uitspraak van de rechtbank Den Haag op 8 januari 2020, onduidelijkheden te blijven bestaan.
Ondanks het door de Rechtbank ontkrachten van windshear als oorzaak van de crash en de erkenning van fouten door de piloten, zoals het niet afbreken van de nadering,  blijven onzekerheid en speculaties.
Het zou mooi zijn wanneer de uitspraak van de Rechtbank een open gesprek tussen alle betrokkenen op gang brengt. Openbaarmaking van de diverse rapporten is dan belangrijk voor zo’n open gesprek.

Oorzaak (gebrekkig, Nederlands, onderzoek tot 2011)
Reeds de dag ná de crash  noemt Martin Schröder (directeur en oprichter van Martinair) een onverwachte windshear als oorzaak van de crash. Een onverwachte windshear als oorzaak van de crash betekent, binnen de dan geldende regelgeving,  een beperking van verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid van Martinair.
Mede door gebrek aan onafhankelijk Nederlands crash-onderzoek wordt de onverwachte windshear beeldbepalend in Nederland. Het valt te bezien of de uitspraak van januari 2020 hier verandering in brengt.

Snel na de crash hebben passagiers en nabestaanden publiekelijk veel vragen en andere theorieën over de crash en mogelijke oorzaken. Deze vragen en theorieën worden in Nederland nooit serieus onderzocht.

In februari 2011, meer dan 18 jaar na de vliegtuigramp, wordt het ‘Onderzoek Horlings’ gepubliceerd. Dit onderzoek versterkt de conclusies van het officiële (= Portugese) onderzoek uit 1994 dat de crash vooral te wijten is aan het doen en laten van de piloten.

Ondanks, of misschien juist vanwege, de rechtszaken die eind 2012 gestart zijn, blijft een open discussie over ‘Onderzoek Horlings’ uit.

De onzekerheid blijft.

Gevolgen (onvoldoende aandacht voor)
Mede dankzij o.a. de Bijlmer-ramp is er, hoe minimaal georganiseerd ook, ná de crash aandacht voor vliegangst, rouw en psycho-trauma, zoals Post Traumatisch Stress Stoornis (PTSS).
Voor de totale en lange termijn gevolgen, ook in het dagelijks leven, bestond en bestaat echter nauwelijks aandacht.
Omdat de getroffenen verspreid wonen over Nederland (en zelfs ook in andere landen), is er onvoldoende herkenning en erkenning van alle letsel en gevolgen.

De invloed van juridische gevolgen op de verwerking lijkt onderschat.

De aard van de fysieke crash gebeurtenissen (= Hoog Energetisch Trauma) wordt te weinig gebruikt als basis voor diagnostiek.
Voor Mild Traumatisch Hersenletsel, als gevolg van gesloten schedelletsel en zelfs hersenschudding,  is nog onvoldoende aandacht.

De wederzijdse invloed en deels overlappende en elkaar versterkende symptomen van Licht Traumatisch Hersenletsel en PTSS bemoeilijken het stellen van juiste diagnoses en het toepassen van juiste behandelingen.

Er lijken positieve ontwikkelingen  op diagnostisch gebied te zijn. Oplettendheid en vooral ook interesse van artsen en andere behandelaars is nodig.

AANBEVELING
Er is meer aandacht nodig voor mogelijk Licht Traumatisch Hersenletsel en de gevolgen daar van, zoals verstoorde prikkelverwerking en mentale moeheid, na een fysiek belastend ongeval als de crash in Faro.
Als uitgangspunt voor diagnostiek is voor de verschillende crash-zones binnen het toestel, en vervolgens per stoel /inzittende een gedetailleerde, ongevals-analyse nodig .
Een Nederlands kenniscentrum Licht Traumatisch Hersenletsel mis ik zeer. Zo’n kenniscentrum kan helpen met betere diagnostiek, behandeling en daarmee hopelijk beperking van de gevolgen.

Naar boven

 

Wrak van de gecrashte Anthony Ruys vanaf cockpit gezien.
Let ook op de beschadigingen aan de rechterkant van het toestel en het gras (?) aan de rechter ramen van de cockpit. Wat kan hier de oorzaak van zijn?

 

 

Omdat de gevolgen zo ingrijpend, vaak onzichtbaar en mogelijk nog onbekend zijn…