FARO RndR 2: denken ik en artsen mijzelf zieker?

Pagina in ontwikkeling. Aangepast 3 augustus 2022

Artsen beoordelen te vaak de simpele schaduw van mij en mijn klachten, niet mijn inherent complexe zelf.


“Een hoge werkdruk en de organisatie van zorg werken daarmee in de hand dat zorgprofessionals gemakkelijker terugvallen op richtlijnen en protocollen, en deze gebruiken om diagnostiek en therapie te rechtvaardigen ook als het achterwege laten hiervan gerechtvaardigd is.

Bron: Zonder context geen bewijs Over de illusie van evidence-based practice in de zorg
Raad voor voor Volksgezondheid en Samenleving
, 2017

 

oa
– ook mijn gedachten over invloed eigen gedrag (use it or lose it; maak ik ‘het’ groter?)
– niet gezien en gehoord voelen door artsen (overigens ook vaak niet door arbeidsdeskundigen, juristen, psychologen etc); mij daarom vastbijten in mijn klachten?

– Placebo of nocebo: AANDACHT, kost tijd en is ook nog eens ‘zacht’;
– verschil tussen Geneeskunde en Geneeskunst
– veiligheid/vertrouwen (en dus ook weer tijd) nodig voor openheid tussen arts en mij: anders durf ik niet alles te zeggen (bang dat het ’tegen’ mij gebruikt gaat worden)

 

 

 

 

Omdat de gevolgen zo ingrijpend, vaak onzichtbaar en mogelijk nog onbekend zijn…