FARO-RndR-2: Terugkerende Tia

Tekst in wording. Laatste aanpassing 19 november 2021

Terugkerende Tia
Uit mijn boek:
Bewustzijnsvernauwing
De situatie dat mijn hersenen zo ernstig vastlopen door te veel informatie noem ik al jaren ‘psychische uitval’. Die benaming blijkt erg verwarrend te zijn. Een betere benaming om de gevolgen van dit vastlopen van mijn hersenen te beschrijven is volgens mij: ‘bewustzijnsvernauwing’. ..
. Complete tekst.

In november 2000 heb ik contact met Hersenletselteam Noord-Brabant over o.a. mijn bewustzijnsvernauwing en mijn idee dat dit te maken heeft met ’te weinig bloed naar mijn hersenen’.
Hier krijg ik geen bevredigende reactie op.

In voorjaar 2005 krijg ik ernstige TIA-achtige klachten. Er wordt geen TIA geconstateerd en geen verder onderzoek gedaan naar wat er (sinds de crash) wél aan de hand is .

In 2008 komt een nicht uit Nieuw Zeeland (neuro-psychologe bij een hersenletsel-instituut in NZ) op bezoek.
Zij herkent mijn klachten. Niet alleen door mijn omschrijving maar  in de praktijk ziet zij mijn klachten ook tijdens een wandeling in de stad terwijl we met elkaar praten.
Want, niet alleen nadenken en praten is informatie die door het brein verwerkt moet worden. Veel meer ‘automatische ‘informatieverwerking voor het brein is het lopen op zich en dan ook nog eens in een omgeving met andere mensen en verkeer.
Spreekkamer gesprekken geven maar een fractie van informatie-belasting voor het brein.

Dankzij internet-zoektips van haar kom ik in 2008 in contact met een Nederlandse zorginstelling. Hier worden mijn klachten, Coup-ContreCoup letsel, ook herkend én aangetoond, mede dankzij een SPECT-scan.
De SPECT-scan toont oa een verstoorde doorbloeding van delen van mijn brein.

In 2021 heb ik ook nog steeds onverklaarde klachten in mijn brein.
Zoals, ná bepaalde arm-belasting die ik zonder problemen kan doen, een vertraagd, ongemerkt en automatisch optredende somberheid. Een somberheid die ik niet als psychische klacht herken.
In 1972 wordt in een ingezonden brief in de British Medical Journal al gemeld dat artsen door het met vertraging optreden van klachten, ten onrechte vaak geen verband leggen tussen de optredende klachten en veroorzakende nekhouding.
Dit vertraagde proces herken ik al meer dan 25 jaar bij mijzelf. Medici hebben voor dit vertraagde proces geen neurologische verklaring. Velen lijken dit proces zelfs niet te willen geloven.

Een analytische en mechanistische keten-benadering van dit terugkerende klachtenproces ontbreekt.

Idealiter wordt er op twee manieren naar mijn klachtenpatroon gekeken: vanuit mijn persoonlijke crash gebeurtenissen én vanuit de door mij gerapporteerde klachten.

Ik heb zelfs het idee dat artsen in het algemeen moeite hebben met vooral de ‘onzichtbare’ gevolgen ná een ongeval met een tegenpartij. Vanwege gedoe met verzekeraars en advocaten,  ‘ziekte-winst’ bij getroffenen, achterlopende kennis, anders?
Dit gebrek aan aandacht staat niet op zichzelf: in oktober 2020 publiceren NRC en Trouw over beïnvloeding door sportbonden van onderzoek naar hersenletsel .

In augustus 2021 lees ik in een brochure van de Hersenstichting:
‘Iedereen kan in zijn leven depressief worden, … maar bij hersenaandoeningen kunnen depressies ontstaan door directe verandering in hersenstructuren die met de stemming te maken hebben.’
Dit is voor mij de bevestiging dat er een neurologische verklaring voor mijn nog onverklaarde klachten is.
Klachten die volgens mij veroorzaakt worden door nog niet aangetoonde doorbloedings-problemen van mijn brein. Symptomen die lijken op die van Vasculaire Dementie.

Overigens: in oktober 2014 schrijft Medisch ContactVaker dementie na traumatisch hersenletsel’.
Ik denk dat de kans op dementie groter is dan in het artikel staat: veel licht traumatisch hersenletsel wordt niet opgemerkt.

Ik ben er van overtuigd, dat meer mensen vergelijkbare problemen hebben als ik: neurologische klachten die neurologisch onjuist en mogelijk ten onrechte uitsluitend psychisch benaderd worden.
(Zie ook dit artikel in Medisch Contact van 2010.)
De psychische behandeling zal dan onvoldoende resultaat hebben en een onjuist beroep doen op de toch al schaarse middelen.
Door een verkeerde activering kan een behandeling zelfs nadelig voor de patiënt zijn.

Niet alleen ten bate van mij maar ook als leerproces om anderen beter te helpen hoop ik, wellicht tegen beter weten in, nog steeds een analytisch, deskundig maar vooral nieuwsgierig persoon te vinden die, samen met mij, van mijn probleem een gezamenlijke uitdaging maakt.
Een moderne ontdekkingsreiziger; iemand die de vertaling kan en wil maken van de theoretische naar de praktische kennis en werking van het brein (inclusief hoofd en nek).

Theoretische breinkennis

 

Praktische kennis anno 2021 van hoofd: brein, psyche en gedrag is vergelijkbaar met Afrika terra incognita.


Een totaaldiagnose is nog ver weg. Waarschijnlijk helemaal uit zicht.
Het begrip ‘patiënt’ krijgt door het gebrek aan aandacht een ontmoedigende lading als ‘geduldig, gelaten en lijdzaam’.

Omdat de gevolgen zo ingrijpend, vaak onzichtbaar en mogelijk nog onbekend zijn…