Het onderzoeks rapport

21 december 2002: in de Haagsche Courant zegt Mr. van Vollenhoven dat er ten tijde van de Martinair crash in Faro geen onafhankelijk onderzoek in Nederland was. Over een mogelijk nieuw onderzoek zegt hij ‘Dat is kansloos. Ik krijg de gegevens nooit meer boven tafel. Wat is weggepoetst, is al lang weggepoetst”

Het onderzoeksrapport is op verschillende manieren belangrijk voor de getroffenen van de Martinair crash op het vliegveld van Faro. Het rapport is nodig om een einde te maken aan alle theorieën door duidelijkheid te geven over de:
• crash en de oorzaken, en
• aansprakelijkheid en schaderegeling.

Eind 1994 verschijnt de Engelse vertaling  van het Portugese (= het officiële) onderzoeksrapport. Dit rapport en de latere toelichtingen daarop hebben vooral vele nieuwe vragen opgeleverd. Vragen over o.a.  de vluchtvoorbereiding, de landing, de oorzaken en daarmee de mogelijke vermijdbaarheid van de crash.
Duidelijkheid over de mate van aansprakelijkheid van Martinair blijft uit.

Deze duidelijkheid had ook niet verwacht mogen worden van het onderzoeksrapport, gezien het voorbehoud aan het begin (pagina 4) van het onderzoeksrapport:

‘According to Annex 13 of ICAO, the analysis of the events, the conclusions and the recommendations have not been formulated in a manner to determine faults or to attribute individual or collective responsibilities’

De doelstelling van het rapport wordt ook op pagina 4 genoemd ‘The only objective has been to draw from this accident lessons susceptible to prevention of future accidents’.
Deze doelstelling is met dit onderzoek en rapport niet gehaald.

Silhouet DC-10

Omdat de gevolgen zo ingrijpend zijn…