FARO Steunfonds

In 1993 richt Martinair de Stichting Steunfonds Faro op.

Goed idee, teleurstellend uitgevoerd

Het doel van deze Stichting is, blijkens de informatie-brief van Martinair:
‘…voor zover haar doelvermogen strekt en ter uitsluitende beoordeling van het bestuur, uitkeringen te doen aan passagiers, danwel partners, familieleden en/of nabestaanden van passagiers, die zich aan boord bevonden van het Martinair DC-10 vliegtuig dat op 21/12/1992 te Faro is verongelukt en die zich met een verzoek daartoe tot de stichting wenden. De stichting zal uitsluitend na finale afwikkeling van de schadevorderingen naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid uitkeringen doen met betrekking tot schade die niet op enigerlei andere wijze wordt gedekt.’

NB Over mogelijke extra vergoeding aan bemanningsleden en/of nabestaanden van bemanningsleden wordt niets vermeld.

Het door Martinair ter beschikking gestelde vermogen bedraagt Hfl 3 miljoen.

Het FARO Steunfonds in financieel perspectief
– in 1992 en 1993 bedraagt de netto winst van Martinair samen iets meer dan 200 miljoen gulden. (meer hierover verder in deze pagina);
– Martinair is bereid om voor de reguliere schadevergoeding maximaal Hfl 250.000,= per passagier te betalen. Velen zullen hun werkelijke schade daarmee niet vergoed krijgen.; en
– omgerekend heeft het FARO Steunfonds ca Hfl 9.200,= (ca  € 4.200,=) per passagier beschikbaar.

Over de netto winst van Martinair in 1992 en 1993
De netto winst van Martinair bedraagt in 1992 Hfl 104,5 miljoen, mede dankzij een boekwinst op de aan Defensie verkochte DC-10’s, waaronder de gecrashte Anthony Ruys. Deze DC-10’s zijn bedoeld omgebouwd te worden tot KDC-10’s voor de Luchtmacht.
Over 1993 behaalt Martinair weer een extra hoog netto-resultaat (totaal Hfl 97 miljoen) door de verkoop aan Defensie van een DC-10 ter vervanging van het gecrashte toestel.

NB
In  de jaren ná de crash verschijnen krantenartikelen over de (te?) hoge kosten van aankoop en ombouw van de DC-10’s.
Interessant: wat is het netto financieel resultaat voor Martinair van de crash mede gezien de extra behaalde boekwinst door de verkoop van een vervangend toestel aan het Ministerie?

Verder
In 1995 komt het bericht dat getracht wordt Martinair te bewegen de fondsen van het Faro Steunfonds toereikend te maken. Indien dit gelukt is, is dit niet bekend gemaakt.

Persoonlijke ervaring met FARO Steunfonds
In 1999 doe ik (Cor ten Hove), volgens de regels van het Steunfonds ná de schikking met Martinair, een beroep op het Steunfonds.
Na enig heen en weer geschrijf verneem ik na 2000 niets meer van het Steunfonds.

Van een mede-passagier hoor ik  later dat het Steunfonds  is opgeheven.
Hierover ben ik, ondanks de lopende correspondentie, niet geïnformeerd door het Steunfonds.

Mijn ervaringen met het Steunfonds zijn daarmee  slechter dan het gemiddelde oordeel (4,5 op  schaal van 1 ‘slecht’  tot 10 ‘goed’) gegeven door de aan de enquête deelnemende inzittenden tijdens de tweede FARO-gevolgen enquête uit 1998.

 

Omdat de gevolgen zo ingrijpend, vaak onzichtbaar en mogelijk nog onbekend zijn…