FARO Steunfonds

In 1993 richt Martinair de Stichting Steunfonds Faro op.

Het doel van deze Stichting is blijkens de informatie-brief van Martinair: ‘…voorzover haar doelvermogen strekt en ter uitsluitende beoordeling van het bestuur, uitkeringen te doen aan passagiers, danwel partners, familieleden en/of nabestaanden van passagiers, die zich aan boord bevonden van het Martinair DC-10 vliegtuig dat op 21/12/1992 te Faro is verongelukt en die zich met een verzoek daartoe tot de stichting wenden. De stichting zal uitsluitend na finale afwikkeling van de schadevorderingen naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid uitkeringen doen met betrekking tot schade die niet op enigerlei andere wijze wordt gedekt.’

Het door Martinair aan het steunfonds ter beschikking gestelde vermogen bedraagt Hfl. 3.000.000,=. Omgerekend Hfl 9.174,= (= € 4.170,=) per passagier.
In 1995 kwam het bericht dat getracht wordt Martinair te bewegen de fondsen van het Faro Steunfonds toereikend te maken.
In 1999 doe ik (Cor ten Hove), volgens de regels van het Steunfonds na de officiële schikking met Martinair, een beroep op het Steunfonds.
Na enig heen en weer geschrijf verneem ik in 2000 niets meer van het Steunfonds. Van een mede-passagier hoor ik  later dat het Steunfonds inmiddels is opgeheven. Hierover ben ik, ondanks de lopende correspondentie, niet geïnformeerd door het Steunfonds.
Mijn ervaringen met het Steunfonds zijn daarmee  slechter dan het gemiddelde oordeel (een 4,5 op een schaal van 1 –slecht-  tot 10 –goed-) gegeven door de aan de enquête deelnemende inzittenden tijdens de tweede FARO-gevolgen enquête uit 1998.

 

Omdat de gevolgen zo ingrijpend zijn…