FARO-RndR-2: Samenvatting.

FARO: Hoog Energetisch Drama


‘Wat niet als probleem wordt benoemd, hoeft ook niet te worden opgelost.’
Herman Tjeenk Willink in Kan de overheid crises aan?


Pagina aangepast 16 mei 2026

Meer dan 30 jaar ná de crash zijn er over crash, oorzaak, (persoonlijke) gevolgen en hóe om te gaan met de gevolgen nog steeds veel vragen en onvoldoende begeleiding.

 

Voor de crash neem ik volwaardig deel aan de samenleving. Door het, deels zelfs nog ‘medisch onbekende’, crash-letsel is mijn leven erg beperkt geworden.
Ik prijs mij gelukkig dat belangrijke oorzaken van mijn klachten lagen en liggen in zo’n duidelijke, grote, fysieke en psychische gebeurtenis als de crash. Daardoor kan ik ook ‘buiten mijzelf’ zoeken naar oorzaken en oplossingen van mijn problemen; dat zoeken is een hele uitdaging.
In de grote groep passagiers en nabestaanden heb ik veel gedeelde ervaringen. In trainingen, lotgenotencontacten binnen andere ‘organisaties’ en in het nieuws merk ik met weer anderen ook gedeelde ervaringen en oplossingen.
Hoe eenzaam ik me vaak ook voel: ik ben niet alleen.

Herstel-belemmering

Afbeelding: hovonoordnederland.nl.

Ook na de Martinair crash in Faro bemoeilijken beschermen van geld en goede naam (op zich al een brisante combinatie) samen met o.a. de alomtegenwoordigheid van Martinair in de na-fase het afleggen van werkelijke verantwoordelijkheid en herstel.

 

In de nafase van de crash was er geen overkoepelend gevoel van verantwoording voor de getroffenen.

 

Mede door het gebrek aan onafhankelijk Nederlands onderzoek, na-zorg en wil tot afleggen van werkelijke verantwoording, blijft er nog veel onbekend over crash, oorzaken, gevolgen en verantwoordelijkheid.

Vertrouwen op een ‘goede’ afloop wordt steeds moeilijker.

Wrak van de gecrashte Anthony Ruys vanaf cockpit gezien. De beschadigingen aan de rechterkant van het toestel en het gras (?) aan de rechterkant van de cockpit geven een goede indicatie van de rollende beweging van het toestel (en daarmee de inzittenden) tijdens de crash.

 

‘De’ FARO-‘getroffene bestaat niet.
In de na-fase van de crash is er nauwelijks aandacht voor de fysieke crash-gevolgen voor het vliegtuig zelf. Voor de overdracht van deze krachten (kinetische energie) op de inzittenden is al helemaal geen aandacht.
Er is onvoldoende onderzoek naar de ervaringen tijdens nadering en crash, fysieke crash-gebeurtenissen en direct crash-gevolgen per individuele passagier. Een voorspelling van mogelijk letsel en gevolgen (en een bijpassende benadering) is daarmee onmogelijk.

‘Psycho-trauma’ (zoals Post Traumatische Stress) wordt een te makkelijk container-begrip, waardoor psycho-traumatische behandelingen niet altijd voldoende effect hebben.

Het gebrek aan overzicht van de hele groep getroffenen, de totale na-fase en de onbekendheid met (Mild) Traumatisch Hersenletsel verergeren de gevolgen en onduidelijkheid verder.

Vandaar, in ieder geval voor mij, FARO: een Hoog Energetisch Drama waar onvoldoende lessen van zijn geleerd.

 

 

 

 

 

Bij Martinair crash in Faro is te weinig aandacht voor oorzaken en gevolgen