The knowledge of horrible events periodically intrudes into public awareness but is rarely retained for long.
Denial, repression, and dissociation operate on a social as well as an individual level.
Uit Trauma and Recovery, Judith Lewis Herman (1992)

Letsel en gevolgen van de Martinair-crash in Faro zijn niet alleen psychisch en zichtbaar-lichamelijk. 
Voor de ingewikkeldheid en de opeenstapeling/versterking van klachten en gevolgen is weinig aandacht.
De gevolgen van langdurige stress (verergerd door de, juridische, na-fase: de ramp-na-de-ramp) en de gevolgen van (Licht) Traumatisch Hersenletsel (zoals hersenschudding of hersenkneuzing) worden te vaak genegeerd.
Maatschappelijke, sociale en financiële gevolgen blijven grotendeels buiten beeld. (Zie bijgaande uitwerking van de 3e FARO gevolgen-enquête uit 2009, bijna 17 jaar ná de crash)

De begrensde schadevergoeding ná de crash betekent dat de kosten van de gevolgen van de crash grotendeels voor rekening van vele individuele getroffenen zelf en de samenleving als geheel komen.
Martinair en/of haar verzekeraar verhoeden slechts beperkt.
Omdat schadevergoeding toch maar beperkt was, zijn de werkelijke gevolgen van de crash nooit goed onderzocht.

De onderzoekers van de eerste twee FARO-gevolgen-enquêtes concluderen dat er onvoldoende aandacht  was voor de achterliggende gevolgen van verwondingen.

Meer over de FARO-gevolgenenquêtes: zie pagina’s onder Gevolgen:  ‘waarom de gevolgenenquêtes‘ en ‘uit de gevolgenenquêtes‘.

Tenslotte:
De schaderegeling is te gehaast.

Ná de crash ontbreekt o.a. een voorspellende persoonlijke crash-analyse als basis van diagnostiek en begeleiding.
Ná de crash komt er geen samenhangende diagnostiek en/of functionerings-onderzoek.
Afstemming van klachten/gevolgen met andere passagiers/nabestaanden blijft al helemaal achterwege.

Daardoor is er onvoldoende kennis over de werkelijke en lange termijn gevolgen van de crash.
Én, is er te weinig kennis/aandacht om deze gevolgen te voorkomen/verkleinen voor getroffenen van volgende crashes.

Leren van anderen
De veiligheid voor inzittenden kan vergroot worden door leren zoals de auto-industrie. Afgedwongen door betere schaderegelingen voor slachtoffers? Of, zoals bij Volvo door eigen ongevallenonderzoek sinds de jaren 60.