Vlucht en crash
 
Home
Over deze site
Vlucht en crash
Na de ramp
Het onderzoek
Herdenkingen
Gevolgen
Publicaties
Anthony Ruys Stg.
Actueel
Links en contact

 

 Op 21 december 1992 vertrekt vlucht MP 495 van Martinair met een half uur vertraging van Schiphol. De oorzaak zijn technische problemen met deze DC 10: de straalomkeerder van de centrale achtermotor is defect, wordt niet gerepareerd en is uitgeschakeld.

 Op de plaats van bestemming, het Portugese Faro, is het al dagen slecht weer.

 De laatste tien minuten van de vlucht zijn verschrikkelijk. De nadering is erg onstuimig.

 De stewardessen gaan al snel zitten, in plaats van tot het laatste moment voor de landing bezig te zijn.

 Twee maal trekt het vliegtuig met groot geweld weer op. Ik word angstig van het geratel in de linkermotor bij deze correcties met schijnbaar vol vermogen. Dit heb ik nog nooit mee meegemaakt in eerdere vluchten.

 

 De derde ratelende correctie lijkt op een looping, zo steil stijgt het vliegtuig.
 

Uit FARO: DE RAMP NA DE RAMP, mijn reactie op deze derde correctie:

'Op de tast zoek ik met mijn voeten naar mijn sloffen en trek die aan. Je weet tenslotte maar nooit waar het goed voor is om alvast iets aan je voeten te hebben.

Op een normale afloop van deze vlucht reken ik blijkbaar niet meer. We kunnen niets doen, we moeten afwachten. Behalve het geraas van de motoren is het doodstil in het vliegtuig.'

  De vierde correctie mislukt. Het vliegtuig slaat tegen de aarde, glijdt van de landingsbaan af, breekt in stukken (een gedeelte roteert om de as) en vliegt in brand.

 Mijn laatste beeld voor ik bewusteloos raak is dat ik vanuit mijn rechter ooghoek het keukentje zie versplinteren en dat de purser -die tegenover mij zit- met stoel en al in mijn richting gelanceerd wordt.
 

 

Zie ook een bestand met meer foto's van vliegtuig en wrak.

 

 

Home | Over deze site | Vlucht en crash | Na de ramp | Het onderzoek | Herdenkingen | Gevolgen | Publicaties | Anthony Ruys Stg. | Actueel | Links en contact