COCKPIT  VOICE  RECORDER

Op pagina 55 meldt het onderzoeksrapport dat de Digital Flight Data Recorder  (DFDR) door een lid van het onderzoeksteam naar de Amerikaanse NTSB (National Tansportation Safety Board)  is gebracht. Vanaf 7 januari 1993 is de DFDR geanalyseerd in aanwezigheid van deze onderzoeksmedewerker.

Over de Cockpit Voice Recorder (CVR)  schrijft het onderzoeksrapport dat deze op 28 december 1992 is geopend bij de KLM in Amsterdam. Hier wordt níet vermeld dat een lid van de onderzoekscommissie hierbij aanwezig is. Vreemd.

Ten eerste, waarom is de CVR niet naar de NTSB gebracht en daar geopend?

Ten tweede, waarom was er geen onderzoeksmedewerker aanwezig bij de opening bij de KLM? Temeer daar de KLM direct betrokkene is bij de ramp. De KLM is onder meer mede-eigenaar van Martinair is en heeft kritieke delen van het toestel onder controle (Nog geen maand voor de crash is het toestel door de KLM geïnspecteerd).

En laat nu blijken dat 10 centimeter van het bandje van de CVR onleesbaar is. Of op deze 10 centimeter cruciale informatie stond, is niet bekend. (Vele passagiers hebben de gezagvoerder voor de landing iets horen zeggen als “We zijn er klaar voor.” Zoals dat gezegd werd, leek het er op dat de cockpitbemanning ook onder spanning stond.)

Dit geeft allemaal weer meer vragen, twijfels en achterdocht. Het ruikt naar belangenverstrengeling en onder de pet houden.  Het lijkt in ieder geval niet op onafhankelijk onderzoek.