Vliegramp Faro
 
Home
Na de crash
Het onderzoek
Herdenkingen
Gevolgen
Publicaties
Anthony Ruys Stg.
Actueel
Links en contact
Over deze site
Vlucht en crash

 

 

Omdat de gevolgen zo ingrijpend zijn...


NB Problemen met de PDF-viewer in Firefox oplossen (zie blad 'Publicaties')

DE RAMP

Crash (veel vragen, vanaf begin)

Op 21 december 1992 verongelukt tijdens de landing op het vliegveld van Faro (Portugal) vlucht MP495 van Martinair.

De DC-10, de PH-MBN ďAnthony RuysĒ, is eigendom van de Nederlandse Koninklijke Luchtmacht en staat op de nominatie omgebouwd te worden tot KDC-10.

Bij de vliegtuigcrash komen 56 inzittenden om het leven. Meer dan 200 inzittenden raken fysiek gewond.

Hier eindigt de overeenstemming over de gebeurtenissen tijdens de crash, de oorzaken en de gevolgen.

 

DE RAMP NA DE RAMP

Oorzaak (gebrekkig onderzoek tot 2011)

Al sinds de crash hebben passagiers en nabestaanden publiekelijk veel vragen en theorieen over de crash en de oorzaken. Deze vragen en theorieen werden in Nederland nooit serieus onderzocht.

Mede door dit gebrek aan aandacht voor de oorzaak is er tot op heden (= 2014) onduidelijkheid over de aansprakelijkheid voor de crash. Hierdoor is de grens van de beperkte schadevergoeding niet doorbroken en zijn schadevergoedingen mogelijk te laag vastgesteld.

 

In februari 2011, meer dan 18 jaar na de vliegtuigramp, wordt het 'Onderzoek Horlings' gepubliceerd.

Dit onderzoek versterkt de conclusies van het officiŽle (= Portugese) onderzoek dat de crash vooral te wijten is aan het doen en laten van de piloten.

Het 'Onderzoek Horlings' ontkracht het Nederlandse commentaar op het officiŽle onderzoek, dat een onverwachte windvlaag als hoofd-oorzaak van de crash noemt.

 

 Overigens lijkt de Amerikaanse NTSB al in 1994 te twijfelen aan deze windshear theorie. Als bijlage bij het officiele onderzoeksrapport is een brief van de NTSB opgenomen waarin de NTSB in de laatste alinea schrijft 'If the commission feels that windshear was present during approach...'

 

 

Ondanks, of misschien juist vanwege, de rechtszaken blijven publiekelijke inhoudelijke reacties op en/of weerleggingen van het Onderzoek Horlings nog steeds uit.

De openheid die nodig is om dit gedeelte van de ramp eindelijk af te sluiten, is er nog steeds niet.

 

 

Gevolgen (onvoldoende aandacht voor, tot op heden = 2014)

Mede dankzij de Bijlmer-ramp is er direct vanaf de crash aandacht voor psycho-trauma, zoals PTSS, en rouw-verwerking.

Voor de totale en lange termijn gevolgen in het dagelijks leven bestond en bestaat echter nauwelijks aandacht.

Omdat de getroffenen verspreid wonen over Nederland (en zelfs ook in andere landen), is er onvoldoende herkenning en erkenning van alle letsel en gevolgen.

 

De fysieke crash gebeurtenissen, veroorzaakt door onder andere de grote mechanische krachten die uitgeoefend zijn op de individuele overlevenden (= Hoog Energetisch Trauma), worden te weinig gebruikt als basis voor diagnostiek.

 

Mild Traumatisch Hersenletsel, met name gesloten schedelletsel, wordt daardoor onvoldoende opgemerkt.

De wederzijdse invloed van Hersenletsel en Post Traumatische Stress bemoeilijkt het stellen van juiste diagnose en behandeling nog verder.

 

 

 

AANBEVELING 

Er dient in Nederland een Hoog Energetisch Trauma Kenniscentrum te komen.

Overlevenden en ook hun behandelaars van niet alleen vervoer-ongevallen maar ook van explosie-ongevallen kunnen hier dan met hun vragen terecht.

Dit Kenniscentrum zou ook een actieve rol moeten spelen in de praktische en lange termijn begeleiding van overlevenden.

  

 

Ontwikkelingen: zie Actueel

 

 

Home | Na de crash | Het onderzoek | Herdenkingen | Gevolgen | Publicaties | Anthony Ruys Stg. | Actueel | Links en contact | Over deze site | Vlucht en crash