Omdat de gevolgen zo ingrijpend zijn.......

Wellicht de slechtst onderzochte ramp uit de moderne Nederlandse geschiedenis.

Op 21 december 1992 verongelukt tijdens de landing op het vliegveld van Faro (Portugal) vlucht MP 495 van Martinair. De DC-10, de PH-MBN “Anthony Ruys” is eigendom van de Nederlandse Luchtmacht. Bij de crash komen 56 inzittenden om het leven. Meer dan 200 inzittenden raken fysiek gewond.

Hier eindigt de overeenstemming over de gebeurtenissen tijdens de crash, de oorzaken en de gevolgen. In februari 2011, meer dan 18 jaar na de crash, wordt het 'onderzoek Horlings' (zie: actueel) gepubliceerd. Dit onderzoek bevestigt veel van de sinds de crash onder passagiers en nabestaanden levende vragen en theorieen over de crash en de, achterliggende, oorzaken. Inhoudelijke reacties en/of weerleggingen op het onderzoek en de conclusies zijn nog steeds niet gegeven. Het 'doodzwijgen' duurt voort.

In de vaak ingrijpende gevolgen lijken de officiele instanties nauwelijks geinteresseerd. Velen, waaronder mijn echtgenote en ik, kennen in het dagelijks leven nog steeds ingrijpende praktische  beperkingen. Het ontbreekt de gezondheidszorg aan voldoende aandacht voor de aard van de crash en het individuele crash-letsel; er is nauwelijks aandacht voor mogelijk traumatisch hersenletsel.

Van de FARO/Martinair-crash zijn nog onvoldoende lessen geleerd.

Ontwikkelingen  en  oproep adressen: zie actueel